Omstreeks 1895 bestond het “Rossums Muziekcorps”, een fanfareorkest van 26 leden. Dit orkest is aan het begin van de twintigste eeuw tijdelijk gestopt, waarschijnlijk door een gebrek aan financiën. In 1909 was er weer ruimte voor een ‘doorstart’ en werd in een vergadering in hotel-restaurant De Gouden Molen op 4 september 1909 een nieuwe vereniging opgericht. Geïnspireerd door de geboorte van prinses Juliana op 30 april 1909 kreeg deze vereniging de naam “fanfare Juliana”.

De fanfare kende destijds een Beschermheer (burgemeester baron Van Randwijck), die een belangrijke rol speelde bij de financiële instandhouding van de vereniging. Deze functie bleef tot het overlijden van Freule Van Randwijck in de familie. Ook de meeste instrumenten waren in die tijd in bruikleen van de Beschermheer. De repetities vonden plaats in het koetshuis van de Beschermheer bij het Slot Rossum.

Het eerste concours werd in 1912 bezocht en werd beloond met een derde prijs. In dat jaar werd door enkele inwoners een vaandel aan de fanfare geschonken. Dit vaandel bevat aan de voorzijde de naam van de fanfare met een muziekharp en aan de achterzijde het wapenschild van de familie Van Randwijck. Dit vaandel is nog steeds in het bezit van de vereniging. Een foto van dit vaandel staat op de pagina "algemeen" van deze website. Het huidige vaandel is in de jaren zestig gemaakt. Het laatste concours werd bezocht in 1979; de fanfare behaalde daar een tweede prijs. Vanaf 1993 heeft de fanfare een aantal malen deelgenomen aan de Muziekcup Bommelerwaard, een festival met beoordeling voor alle muziekkorpsen uit de Bommelerwaard.

De fanfare wisselde gedurende de jaren nogal eens van repetitieruimte. Na het koetshuis van de baron volgde het patronaatsgebouw aan de Kerkstraat (naast de toenmalige R.K. school), daarna gebouw De Harmonie in de Kerkstraat en via De Gouden Molen naar café Laanzicht en tot slot naar de huidige locatie dorpshuis De Parel.

De concerten van de fanfare vonden in het verleden - bij goed weer - meestal plaats vanaf een muziektent. In de winter werd een zaal gehuurd. In de jaren zestig van de vorige eeuw verminderde het gebruik van een muziektent, zodat deze tent bij een wegreconstructie in 1967 werd gesloopt. Eind jaren zeventig werd een muziekplaats geschapen in het Slotpark en in 1984 werd op die plaats weer een échte muziektent gebouwd. Minimaal één keer per jaar treedt de fanfare daar nu op.

In 1955 werd een drumband opgericht en aan de vereniging toegevoegd. Begin jaren negentig was de bezetting van de drumband zeer slecht. Besloten werd om de drumband een nieuwe impuls te geven door, naast de traditionele drumband ook een ‘slagwerkgroep’ te formeren, die tijdens de concerten van de fanfare maar ook zelfstandig kan optreden. Dit concept heeft duidelijk gewerkt: de drumband/slagwerkgroep floreert, niet in de laatste plaats door de inspanningen van de huidige docent/instructeur Geo Kanselaar.

Medio jaren vijftig had de vereniging dringend behoefte een nieuwe instrumenten. Na een inzameling onder de bevolking en een subsidie van de gemeente werd in 1956 een geheel nieuw instrumentenbestand gekocht bij instrumentenfabriek Van Wijk in Vlijmen. Omdat ook uniformen tot die tijd ontbraken (de vereniging trad steeds in ‘burgerkleding’op) werden, wederom na financiële bijdragen van de inwoners en de gemeente, in 1959 tweedehands KLM-uniformen gekocht en vermaakt tot échte fanfarepakken. In 1968 zijn deze uniformen vervangen door nieuwe en in 1982 werden meer eigentijdse pakken gekocht. Vanaf dat moment zijn (bij de fanfare) de hoofddeksels vervallen. Later ook bij de drumband. Het vignet dat - nog steeds - de borstzakjes siert is in 1982 ontworpen door Hans Glorius. De huidige uniformen dateren van 1993.

In 1969 werd een majorettenkorps opgericht en aan de vereniging toegevoegd; in 1975 werd ook een mini- majorettengroep opgericht, bestemd als opleidingsgroep voor de majoretten. Bij gebrek aan nieuwe leden is de majorettenafdeling in 1993 opgeheven.

In 1979 en 1982 maakte de vereniging een muzikale uitwisselingsreis naar Unterweissenbach in Oostenrijk en tussen 1984 en 1997 vijf keer naar Herbern in Duitsland. In 1998 werd (eenmalig) uitgewisseld met een fanfare uit Onze-Lieve-Vrouwe Waver in België.

Aan het begin van de twintigste eeuw bestonden de financiën uitsluitend uit contributie en schenkingen (met name van de Beschermheer). Later werd ook een gemeentelijke subsidie toegekend. In de huidige tijd bestaat de contributie en de gemeentesubsidie nog steeds. Daarnaast ontplooit de vereniging veel activiteiten om inkomsten te vergaren. Denk hierbij aan: het inzamelen van oud papier (sinds 1964!), giften door serenades en inkomsten van vele donateurs en de inmiddels bekende Geraniumactie. Bij het jubileumjaar in 1999 werd voor het eerst een Grote Jubileumloterij georganiseerd, met als hoofdprijs een auto. De opbrengst is geheel besteed aan vernieuwing en aanvulling van instrumenten.

Een gezonde vereniging kan niet zonder nieuwe aanwas. Er moet daarom continu geïnvesteerd worden in het werven en opleiden van de nieuwe muzikanten. Begin jaren negentig organiseerde de fanfare daarom jaarlijks een muziekproject op de basisscholen. Later is gewerkt aan een verdere verbetering van de leerlingenopleiding, wat uiteindelijk in 2003 heeft geleid tot de totstandkoming van een professioneel opleidingsbeleid.

In de jaren tachtig is - onder leiding van dirigent Jan Danckaert (dirigent sinds 1980) - besloten de muzikale inspanningen niet te richten op het behalen van goede concoursresultaten, maar hoofdzakelijk op het verzorgen van optredens, die bij het (grote) publiek in de smaak vallen. Dit overigens zonder concessies te doen aan de kwaliteit. De fanfare zocht - en vond - de creativiteit door muzikale evenementen zoals o.a. de Concertavond met solisten, Entree ’91, Entree ’94, de Nieuwjaarsconcerten met Notenkrakerverkiezing (vanaf 1996), het Pré-2000-Spektakel en de Themaconcerten (Songfestival, Filmmuziek).
Bij deze concerten wordt inmiddels dankbaar gebruik gemaakt van de goede zangers, die de fanfare binnen haar leden kent. Deze zang geeft een nieuwe dimensie aan het fanfare-optreden en wordt door het publiek zeer gewaardeerd.

Uit het voorgaande blijkt dat fanfare Juliana een creatieve én dynamische vereniging is, die met haar tijd meegaat en daarmee haar waarde voor de gemeenschap van Rossum en Hurwenen (en de omliggende regio) jaarlijks opnieuw bevestigt.